geselecteerd als gefixeerd bericht
Welkom – Bon Bini
Welkom – Bon Bini
De gepimpte weblogversie stemt mij niet tot vreugde. Ik ben derhalve verhuisd, in ieder geval voorlopig.
U kunt mij hier vinden !
Broodjes, thee en jus d’orange – was wappert in de wind – dochter pakt tas en krat in – relaxte konijnen – Meneer Jansen speelt op het balkon – pastasalade maken – samen op de fiets naar het park – genieten van mensen, spelende honden, salsamuziek – dochter fotografeert zich suf – dochter kijkt me aan met sterretjes in haar ogen – vriend bekijkt en beluistert de salsaband met andere ogen en oren dan wij – oude deftige dames salsadansend de herfst in – vriend poseert, petje traditiegetrouw achterstevoren op het hoofd, al dansend voor camera van dochter – pastasalade eten op een picknickkleedje – samen weer op de fiets naar huis – dochter wordt afgevoerd door haar vader – languit op de bank met de krant, muziekje erbij- paella maken, gegrillde gamba’s – vriendlief arriveert – "de wedstrijden" kijken, bord eten op schoot – samen muziek zoeken, luisteren, branden – espresso en thee – ogen, handen, harten die elkaar vinden – diepgaand gesprek – later, véél later: met Meneer Jansen en een glas witte wijn op de bank naar Umberto Tan kijken – en intens tevreden en zielsgelukkig de dag en het weekend afsluiten.
Noot voor de kijkers die net inschakelen: Meneer Jansen is een konijn
Wel GVD … kom ik net beneden, heeft een of andere enorme doos een deuk in mijn auto gereden. En het was al zo’n rotdag.
Zoals een collega van mij altijd roept: "Nee, dit gaat ‘m vandaag níet meer worden!"
F*ckf*ckf*ck. Die deuk is nog tot daaraantoe, maar de sores die het oplevert……aaarrrrrghhhhhhh IK BEN BOOS !!!
‘s Morgens half 8, en al te melig voor woorden.
Links op de foto Duspatal. Duspatal zit in een eigenwijs doosje. Het wil namelijk niet dicht. Dochterlief had er gisteren al ruzie mee, en vandaag kreeg het doosje enkele rake klappen. Waarna de volgende conversatie valt op te tekenen:
Moeder: zó…… eigenwijs doosje, dat zal je leren. Wil jij niet dicht? Oh….nou dan sláát ze je dicht! Lekker puh. Jij bent op weg naar de papiercontainer he??? Dat zal je leren. Dan maken ze een krant van je. Of wc-papier. Gaat iemand lekker zijn kont met je afvegen!!!!
Dochter, na enige tellen stilte: Mamaaaaaaa…. dat is toch zielig!
En prompt erachteraan: Eigenlijk best wel sneu he, dat ik zo denk???
Remsporen op het asfalt. Een laagje zand, nog niet weggereden door het verkeer. Een boom, omringd door bloemen, teddyberen, kaarsen, gedichten. Aan de overkant van de weg, op de busbaan, bloemen. Ook hier een teddybeer. De Laan van Nieuw Oosteinde in Voorburg.
Mensen staan stil. Kijken naar de foto die op de boom hangt. Een vader legt aan zijn kleuterdochter, achterop de fiets in haar stoeltje, uit waaróm er zoveel bloemen staan rond die boom. Een moeder komt aanlopen met haar dochtertje. Ze leggen, hun armen stevig om elkaar heengeslagen, een roos bij de boom.
12 Jaar mocht ze maar worden, Eline Houterman. Net een paar weken brugpieper. Een taxichauffeur die over de busbaan scheurde om de file te ontlopen, ontnam haar het leven.
Koppen in de krant: Voorburg rouwt om Eline.
Sporen in het zand …..
Mijn moeder zat, zoals het een echte nieuwsjunk betaamt, achter de tv.
Ik zat, als een echte computerverslaafde, achter mijn pc.
Mijn dochter zat met een vriendin op haar kamer.
Er kwam een email binnen, van mijn moeder. "Er is een vliegtuig in een van de torens van het WTC gevlogen! Heb je de tv aanstaan?"
Ik dacht: yeah right……. en zette toch maar even die tv aan. Samen met de meisjes keek ik naar de live verslaggeving van CNN. Verbijstering, ongeloof, woede, zoveel emoties. Zoveel leed. Onvoorstelbaar.
Na 5 jaar is de onderste steen nog niet boven. Bush houdt nog steeds zijn volk voor de gek. Bin Laden trekt nog steeds aan het langste eind. Overal ter wereld zitten mensen in angst, bang voor de volgende aanslag. In Amerika rouwen duizenden mensen om het verlies van hun loved ones. Londen en Madrid werden aangevallen. We zijn, per saldo, geen steek verder. Ground Zero wordt langzamerhand weer opgebouwd, maar New York zal nooit meer hetzelfde zijn.
Ook vandaag keek ik weer CNN, "Remembering 9/11". Ik heb het net uitgezet, het was beklemmend.
Waar was jij, die dag dat New York op haar grondvesten schudde?
Zaterdag. Chicks on a mission. Rittens halen. Wat??? Rittens ja. Jonge ratjes. Dochterlief heeft haar vader zover dat ze ook bij hem thuis huisdieren mag. Er was een enorm hok aangeschaft, er waren boekjes gelezen, er waren ratjes gevonden via internet. Die konden we vandaag halen. In Abcoude. En dat is een pokke-eind rijden vanaf Voorburg. Maar leuk dat ze zijn…..
Dus reden deze 2 chicks op een zonnige dag naar een boerderij in the middle of nowhere. Er waren paarden, koeien, puppies, kippen en ratten. Héél veel ratten. Twee daarvan mochten mee naar huis.
Maakt u kennis met Mini en Cooper.
Mini close up
Cooper close up
Samen op mijn schouder
Zucht…… ze zijn zoooooooooooo lief!
En dan komt zomaar de opmerking: je moet op drumles gaan. Oh. Oké.
Blijkt het in Voorburg heel simpel te regelen te zijn. Dus vanaf a.s. maandag heeft ondergetekende les in Cubaanse percussie. En wel hier.
Big drumroll!
Het enige voordeel van het feit dat de zomer ten einde gaat lopen?
Kijk, ik woon aan een drukke kruising. Veel ingewikkelde verkeersstromen. Als je denkt: Já! nou mag ik oversteken… dan komt net de HTM eraan met bus of tram, en die heeft altijd voorrang. Helaas.
De tijd die mensen voor het rode stoplicht doorbrengen is dus vrij lang. Wat doen mensen die lang voor een stoplicht – pardon, verkeerslicht – staan en het warm hebben? Juist, die draaien hun autoraampje open. Niks nieuws. Logisch zelfs.
Maar dat ik derhalve tot midden in de nacht aan toe getracteerd word op reggaeton, dancehall, rap, techno, hip hop en aanverwante muzieksoorten, dát is nou weer minder. Waarom staat de stereo van die rijdende boomboomboxen per definitie te hard?
Geluidstechnisch gezien mag het van mij dus stortregenen of ijskoud zijn, dan blijven de autoramen tenminste dicht. Voor de rest: laat die mooie nazomer maar komen, we hebben wel genoeg regen gehad voor de héle herfst!